Ég elska Ellen...ekki þannig að ég vilji stinga undan Portiu de Rossi eða neitt þannig...en Ellen er frábær. Þá er ég sérstaklega að meina að spjallþátturinn hennar Ellenar er frábær...mér fannst gömlu gamanþættirnir sem hún var í ekkert svo agalega frábærir, en spjallþátturinn er alltaf jafn skemmtilegur. Ellen er alltaf svo kát og svo byrjar hún alla þætti á því að dansa. Héðan í frá ætla ég að byrja alla daga á því að dansa! ...maður kemst í svo gott skap með því að dansa og ég held að ef  maður byrjar daginn á einhverju svona skemmtilegu...þá verður restin af deginu skemmtileg

Síðbúið áramótaheit: byrja alla daga á því að dansa   

Annars er ég náttúrulega bara komin suður aftur eftir frábæra helgi á Akureyri og hlakka til að borða páskaegg.

Jú sæl...mætt norður í land bara. En þó með naumindum skal ég segja ykkur! Ætlaði að hoppa með flugi í gær, hélt ég væri alveg seif þar sem tvær síðustu vélarnar norður voru ekki full bókaðar. Mætti á flugvöllinn vel tímanlega, ánægð með mig...eeeeen ekki svo lengi. Ég fer að upplýsingaborðinu. Þar heilsar mér kurteis ungur maður. Ég tilkynni það að ég ætli að hoppa norður. Hann horfir á mig í smá stund og segir svo "ég reikna ekki með því að þú komist með, það eru sko þungatakmarkanir á vélunum"! ...ég horfði til baka í smá stund og spurði svo hvort hann væri að reyna að fara fínt í það að segja mér að slaka á í namminu, ef svo væri þá væri þetta mjög léleg tilraun. Hann varð solltið vandræðalegur og reyndi svo að útskýra að það væri sko svo mikill hliðarvindur. Að lokum komst ég þó norður en það var bara af því að nokkrir farþegar voru ekki með neinn farangur (borðaði samt amerískan kleinuhring á flugvellinum í mótmælaskyni). 

Já...við erum flutt aftur til Íslands Það voru nú ýmsar ástæður fyrir því, aðallega að íbúðin okkar var seld (ekki okkur) og við fundum engan nýjan stað til að búa á....það er alltaf ákveðið vandamál ef maður býr hvergi. Óskar var í fjarnámi frá H.R. og gat í raun bara skipt yfir í staðnám ef við myndum koma til Íslands...og já á endanum var eiginlega gáfulegast að skutlast aftur heim á klakann.

Þannig að, við hófumst handa við að pakka, og pakka og pakka...áttum allt í einu miklu meira dót heldur en þegar við fórum til Svíþjóðar í haust...ótrúlegt hvernig það gerist! Fyrir utan að pakka þurfti líka að sjá um praktísk atriði eins og að panta flug heim og panta flutning fyri dótið okkar og svona, rosa gaman

Okkur tókst á endanum að pakka öllu dótinu okkar og senda það af stað til Íslands. Við gistum hjá Kalla og Fanney síðustu nóttina í Svíþjóð og fengum hjá þeim frábæran mat og mest djúsí súkkulaði köku ever!

Fyrstu vikuna heima héldum við okkur aðallega í Grindavík, bestu þakkir til tengdó fyrir að fá að vera þar Pabbi og mamma birtust óvænt í Grindavík daginn eftir að við komum heim...ég hafði nú samt lúmskan grun um að þau væru einhversstaðar á suðurlandi. Talaði við pabba í símann og hann hljómaði voðalega undarlega...sagði að þau væru að kaupa afmælisgjöf handa Bjarka, "fyrir sunnan?" spurði ég..."uuu neeeei" sagði pabbi "við erum bara á Akureyri". En ég vissi að Bjarki var fyrir sunnan í sumarbústað og ég vissi líka að foreldrar mínir kaupa ekki gjafir handa neinum fyrr en í fyrsta lagi þegar þau eru orðin of sein í veisluna, þannig að mér fannst í meira langi undarlegt að þau hefðu drifið sig í búðir á akureyri þegar það var enginn séns að afhenda gjöfina fyrr en einhverjum dðgum síðar...því læddist að mér grunur um að þau gömlu gætu í raun og veru verið á suðurlandi. En það var nú samt mjög óvænt að sjá þau birtast í Grindavík, þau eru best í heimi 

Núna höldum við okkur í vesturbæ Reykjavíkur í íbúð Tomma og Stínu...taaaaaaakk Tommi og Stína Til afþreyingar birtumst við á öllum tímum heima hjá Brynjari og Kristrúnu og heimtum að þau spili við okkur

Annars er þetta það helsta sem er að frétta af okkur í bili held ég.

Að lokum vil ég segja TIL HAMINGJU AGNES OG LÚLLI sem voru að eignast fullkomna litla prinsessu síðasta sunnudag ...verð að drífa mig norður til að kíkja á gripinn og fara á skíði

...vorið nálgast

Jæja...heldur langt síðan ég bloggaði síðast...en sem afsökun hef ég að við vorum náttúrulega á Íslandi slatta af tímanum.

En allavega...á maður að fara yfir hvað hefur gerst frá síðasta bloggi? Já, held það bara.

Ég bloggaði síðast í nóvember, þá vorum við með innflutningspartý og fjör. Svo snjóaði smá, sem þótti nógu merkilegt til að festa það á filmu.






En svo í lok nóvember komu mamma og pabbi í heimsókn og þá var ennþá meira flör Gömlu flugu að sjálfsögðu til Köben og tóku lestina hingað. Við röltum útá lestarstöð og fundum þau loksins eftir að pabbi reyndi að útskýra fyrir okkur hvar þau væru með því að segja "það er svona torg með full af hljólum beint fyrir framan okkur" ...jájá það eru svona 100 staðir sem það á við um í Lundi. En við fundum þau nú samt...aðallega af því að við erum svo hrikalega klár Daginn eftir, sem var sunnudagur, fórum við í smá útsýnisrölt um Lund og kíktum á jólastemminguna. Við sáum meðal annars jólauppboð lions manna, sem voru hrikalega smart í gulum samfestingum




Á mánudeginum skruppum við í Nova Lund (verslunarmiðstöð), en þar gátu óskar og pabbi dunað sér við að þrífa skóna sína meðan við mamma kítum í búðir





Á þriðjudeginum fórum við svo öll yfir til Köben. Við ætluðum svo bara að koma aftur til Svíþjóðar um kvöldið en mamma og pabbi ætluðu að vera í Köben fram á fimmtudag. Verkaskipting ferðarinn var mjög einföld hjá gömlu, mamma sá um sænska peninga og pabbi sá um danska peninga. Mamma var búin að standa sig mjög vel með sænsku peningana það sem af var ferðinni, en pabbi var ennþá í smá sjokki eftir að hann borgaði morð fjár fyir pylsu og bjór á Kastrup. En allavega, við mætum til köben, finnum hótelið þeirra og erum alveg að koma að hurðinni þegar pabbi stoppar allt í einu. Leitar í öllum vösum og töskum, og segir svo "vitiði hvar veskið mitt er?...það er í Svíþjóð!" Þetta leystist með því að mamma notaði vísa sem tryggingu fyrir hótelherberginu og sipti sænsku peningunum sínum í danska...það var nebblega ekkert hægt að skipta íslenskum peningum þar sem þeir voru enn núll króna virði samkvæmt skiptibúllunum á strikinu. Eftir að þessu hafði verið reddað röltum við um kaupmanahöfn og tékkuðum á jólastemmingunni þar...ég gleymdi myndavélinni heima og allar myndir voru því teknar á símann hans Óskars. Sá sími fór hinsvegar í verkfall um jólin og var því skilinn eftir á íslandi þannig að ég á engar myndir frá Köben í bili...set þær inn seinna Til  að geta séð fyrir sér restina af tímanum í Köben þá komu mamma og pabbi með okkur aftur til Svíþjóðar, náðu í veskið og fóru svo aftur til Köben...tveimur dðgum seinna komu þau aftur til Svóþjóðar, oooooog tveimur dögum eftir það fóru þau aftur til Köben og þaðan heim. Síðustu tvo dagana í Svíþjóð fórum við annan daginn til Malmö og hinn daginn bara röltum við um og skoðuðum jólastemmingu í Lundi.

Óskar fór hem daginn áður en pabbi og mamma fóru heim...nú og svo fóru þau heim, þannig að þá var ég ein eftir í Svíþjóð í heila 11 daga. Ég gerði nú voðalega fátt merkilegt á þeim tíma nema læra fyrir eitt próf, fara í prófið og svo klára að kaupa jólagjafir.


Ég kom svo loksins til Íslands 18. desember Ferðin gekk vel fyrir utan að taskan mín var svo hrikalega þung að ég mætti alveg bullandi sveitt á lestarstöðina eftir að hafa dregið töskuna yfir hálfan Lund...missti ef lestinni sem ég ætlaði að taka af því að það tók lengri tíma en ég hélt að draga svona þunga tösku og svo þegar ég kom á Kastrup hélt taskan áfram að vera með leiðindi og ég endai með yfirvikt. það vildi hinsvegar svo heppilega til að ég þekkti íslendinga í röðinni og þau buðust til að tékka sig inn með mér þannig að yfirviktin mín dreifðist á þau og ég slapp við að borga Taaaaaakk Bóas og félagar Ég komst svo á endanum alla leið til Grindavíkur og fékk einkatónleika hjá Óskari og bræðrum hans

Óskar og Brynjar


Óskar og Jóhann



Ég var svo fyrir sunnan í tvo daga og fór norður 20. desember Það var að sjálfsögu yndislegt heima um jólin og áramótin voru ekkert síðri. Þegar ég kom norður var fullkominn jólasnjór...en hann fór akkúrat tímalega til að það væri enginn snjór klukkan 18 á aðfangadag! Smááá svekkelsi með það, en ég náði allavega myndum af jólasnjónum






22. desember komu barnabörnin í smá jólaföndur. Pabbi fékk þjálfun í snjókarlagerð hér í Svíþjóð og miðlaði af visku sinni til barnabarnanna.

Sólrún Svava vandar sig við að mála.


Sunneva vandar sig við að mála.


Og Ágúst Óli vandaði sig líklega mest við að mála


Helga Björg að skoða jólaskraut...hún var ekki með í að föndra en ég ákvað að skella inn mynd af henni samt


Svo komu áramótin og allur hópurinn var heima í Græna húsinu


Sunneva


Pabbi tekur því mjög alvarlega sem sagt er í áramótasöngvum, "bleikar lýsum grund" segir í laginu...og það gerði hann


Barnabörnin fengu að vera með í bleiku stemmingunni undir stjórn Kjartans



Ég fór svo suður á þrettándanum og við fórum aftur til Svíþjóðar 10. janúar. Ásta vinkona vann tveir fyrir einn í brúnkusprey þarna í janúar og vantaði einhvern til að koma með sér til að hún gæti nú nýtt þetta tilboð. Þannig að ég sló til...hafði aldrei prófað áður og reyndar ekki Ásta heldur. En árangurinn af þessu má sjá á næstu mynd



Svo leiddist okkr smá í flugvélinni þannig að við tókum smá myndaflipp





Síðan við komum til Svíþjóðar erum við nú aðallega búin að vera að læra. Óskar byrjaði í fjarnámi í tölvunarfræði í HR og ég er að taka sálfræði áfanga. Helstu fréttir þar fyrir utan er að það er búið að selja íbúðina okkar þannig að við erum að vinna í íbúðamálum núna og sjáum til hvað gerist í framhaldinu...rosa spennó

Já, ég held að þetta sé orðið fínt í bili. Blogga meira fljótlega og vonandi verður þá komið á hreynt hvort við fáum íbúð eða hvað

Veriði góð og munið að vorið nálgast

Jæja gott fólk, hér kemur loooooksins blogg

Sæl verið þið

Ég ákvað að taka Sólveigu til fyrirmyndar og kasta af mér eins og einu bloggi.  Lífið gengur að mestu sinn vanagang hérna hjá okkur fyrir utan að okkur hefur nokkrum sinnum verið vísað úr verslunum og strætisvögnum vegna þjóðernis.  Við reynum nú samt bara að líta á björtu hliðarnar.  Annars komu mamma og pabbi í heimsókn um daginn við mikinn fögnuð okkar og innfæddra.  Þau komu reyndar í miðri efnahagsringulreiðinni og voru greinilega búin að missa allt fjárhagslegt vit sem sást vel þegar þau reyndu að greiða fyrir mat með klappi á bakið og brosi.



Við kíktum með þau til Malmö þar sem við splæstum m.a. í risastóra elgs-borgara sem eru hreint ekki slæmir.  Snemma á laugardagsmorgninum (11:00) lögðum við svo af stað ef strætisvagni frá Sjöbo og áleiðis til Lundar.  Í Lundi rétt misstum við af lestinni sökum snúðakaupa, en við hinkruðum bara eftir næstu.  Við enduðum svo á Hovedbane lestarstöðinni og röltum á safn rétt við ráðhústorgið.




Á safninu var ég beðinn um að taka mynd af mömmu og pabba í egypska hlutanum.  Pabbi gerði sér lítið fyrir og hlammaði sér á stein/styttu sem er um 3.500 gömul og brosti sínu breiðasta ... skildi lítið í svipnum á mér og mömmu   Pabbi er reyndar með þá mynd á sinni vél...þið verðið að sjá hana hjá honum.
Síðan röltum við eftir Strikinu einmitt þegar flestar búðir voru að loka (góð tímasetning pabbi) og þar sá ég svolítið sem minnti á stigatöflu úr Eurovision, en svo kom í ljós að þetta voru bara gengi gjaldmiðla. 


Síðan gengum við niður á Nýhöfn og á leiðinni benti pabbi okkur á hús sem að Íslendingar áttu á tímum íslensku gullaldarinnar.




Einnig var farið með gestina í Hannes&Margeir enda fátt sænskara, og pabbi sýndi okkur nýtt hverfi í Malmö þar sem Svíar eiga einn snúinn skýjakljúf.  Svo má ekki gleyma einu sem pabbi og við strákarnir gerum þegar komið er til útlanda...við kíkjum í alla kæla í stórmörkuðum í von um að þekkja einhvern af fiskunum.  Við pabbi gerðum það einmitt í Coop í Sjöbo, innfæddum til mikillar furðu.

Annars erum við Sólveig á fullu í að finna okkur íbúð í Lundi eða nálægt fyrir næstu önn...þolinmæðin dugir ekki endalaust í 2-4 klst í strætó á dag   Við erum mjög líklega búin að læsa inn stað í Staffanstorp sem er 10km fyrir utan Lund sem við gætum fengið.  Ætlum að skoða það mál núna um helgina.  Þið getið séð á þessu frábæra korti staðsetningarnar hérna hjá okkur
Sjöbo = Búum 8km n-a frá Sjöbo
Lund = Lærum þar
Staffanstorp = Erum að skoða íbúð þar

Sólveig tók sér það bessaleyfi í fyrradag að skrá okkur bæði í stjórn Íslendingafélagsins hérna í Lundi.  Það verður nú örugglega bara gaman.  Var Jóhann ekki Íslendingafélagi þegar hann bjó í Skotlandi?  Hann getur ábyggilega gefið okkur góð ráð. 
Skepnan (bíllinn okkar) gengur eins og Rolex þrátt fyrir að hafa aðeins kvartað yfir fjölgun farþega þegar M&P voru í heimsókn með því að sprengja eitt dekk á sjálfri sér.  Eftir góðan göngutúr þar sem mamma og Sólveig komust upp á kannt við einn nágranna skiptum við pabbi um dekk í einum grænum og bíllinn er hættur að nötra eins og hann gerði

Við Sólveig biðjum allavega að heilsa í bili og viljum biðja fólk um að halda sínum vefsíðum "up to date"

Það er nú það, fyrsti gesturinn okkar er mættur og ber þjónustunni vel söguna. Elísa Bestasta Gyrðisdóttir birtist bara hér á tröppunum á þriðjudaginn, eins og þruma úr heiðskýru lofti! ...eða næstum, hún birtist á lestarstöð í Malmö og ég vissi af því í 24 klukkustundir áður en hún kom...en það var samt frekar óvænt Þetta átti sko að vera svaka leindó á milli Elísu og Ofur Óskars, en á mánudaginn þá var frekar pirrandi dagur hjá mér og ég var ekkert í besta skapi í heimi þegar ég kom heim. Þannig að Ofur Óskar ákvað að kæta mig og sagði mér að hann vissi kannski eitthvað sem kæmi mér í betra skap. Svo sagði hann "Elísa kemur á morgun!", og ég sagði "Óskar, það er ekki fallegt að ljúga svona hlutum að fólki!". Og það tók svona fimm mínútur fyrir Ofurmennið að sannfæra mig um að Elísa væri að koma og að hann væri ekki að ljúga Þegar ég trúði honum loksins fór ég að gráta af því að ég var svo glöð

Svo kom Elísa á þriðjudaginn og við náðum í hana til Malmö. Kíktum aðeins í búðir í Malmö og keyrðum í gegnum Lund á leiðinni heim. Svo var aðallega afslöppun það sem eftir var af þeim degi og ég gerði Elísu háða Grey´s Anatomy með því að láta hana byrja að horfa á fyrstu seríuna. Ótrúlegt en satt þá hafði stúlkan alveg misst af því að  horfa á þetta, en engar áhyggjur, núna er hún langt komin með aðra seríu og er djúpt sokkin. Fer að nálgast það að verða jafn djúpt sokkin og Agnes, en fyrir þá sem ekki vita þá eiga Agnes og dr. Shepard í leynilegu ástarsambandi.

Á miðvikudaginn fór ég í skólann um morguninn og svo skruppum við öll inn í Lund í skoðunar og búðaferð. Á leiðinni í Lund komum við aðeins við á Stöndinni okkar góðu.



Í gær fór ég líka snemma í skólann og svo vorum við bara hér að hanga, Óskar fór á æfingu og við Elísa fórum í saklausan göngutúr um sveitina. Það kom svo í ljós að svona sveitagöngur eru ekki alveg hættulausar og það var var eins gott að við vorum í hlaupaskónum! Einhverjir muna kannski eftir því að hafa lesið um það hér á blogginu þegar Ofur Óskar fór út að hlaupa og kom heim skelfingu lostinn eftir að hann komst að því að kýrnar í hverfinu eru ekki sáttar við skokkara. Nú við Elísa erum þessum líka fína rólegheita göngutúr, fallegt sólarlag og hvaðeina. 


Svo komum við að stóru túni, með fullt af kúm. Þær eru allar að hanga saman í horninu við veginn langt í burtu frá okkur. Við göngum áfram eftir veginum í áttina að kúnum. Allt í einu tekur ein kýrin eftir okkur og byrjar að stara.


Svo fara fleiri kýr að stara. Og svo byrja þær að færa sig á móti okkur. Á endanum stóðum við á veginum og svona 20 kýr stóðu á túninu beint fyrir framan okkur. Og þetta voru engar venjulegar kýr...sumar voru með keðjur svona eins og múll á hesti og ein var rosalega stór og með hring í nefinu og keðju sem hékk úr hringnum...gæti hafa verið naut en þó án horna. Og svo byrjar þessi stærsta að gefa frá sér ónáttúruleg hljóð...þetta var ekki eins og neitt baul sem ég hef heyrt og þá komu allar beljurnar nær gyrðingunni og stóðu þar og störðu á okkur. Mynntu solltið á gengi af vandræðaunglingum frá 80 og eitthvað, pönkara gengi með keðjur um hausinn...hefði líklega verið í rifnum gallabuxum og skítugum leiðurjökkum ef þær gætu. 


Kannski ágætt að minnast á það að girðingin var ekkert upp á marga fiska. Einn aumingjans vír sem skildi að okkur og hóp af gothara beljum í vígahug!


Þarna var okkur alveg hætt að standa á sama og Elísa var ekkert mikið hrifin af ljósmyndunar gleðinni hjá mér. Þannig að við ákváðum að snúa bara við og halda heim á leið. En kýrnar vildu greinilega fullvissa sig um að við hypjuðum okkur í burtu og eltu okkur alveg eins langt og þær mögulega komust.



Og svo stóð ein svon á verði í horninu á túninu til að passa að við færum alveg örugglega. Sænskar kýr eru skrýtnar!



Í dag var svo ákveðið að skreppa í menningarferð til Köben. Röltum Strikið, fengum okkur yndislegar pizzur og lasagna á Mama Rosa, kíktum í búðir og höfðum bara almennt gaman







Á leiðinni heim í strætó sátu fyrir aftan okkur tveir ungir menn af Afrískum uppruna. Þeir virtust ekki vita hvað heyrnartól eru og kusu að láta hip hop hljóma um allan strætóinn. Þetta fannst okkur Elisu mjög fyndið, sérstaklega þar sem hip hop er ekki beint sá tebolli sem Ofur Óskar kysi helst að drekka og var hann á endanum orðinn frekar þreyttur á hávaðanum fyrir aftan okkur. Á tímabili voru drengirnir meira að segja að nota báða símana sína til að spila tónlyst, sem hefði geta aukið á gæði hljómburðarins...ef þeir hefði verið að spila sama lagið Þeir héldu uppteknum hætti alveg þangið til þeir fóru út úr strætó...sem var á næstu stoppistöð á undan okkur.   

Já, svo er plan morgundagsins að fara í piknik á ströndina, byggja sandkastala og kíkja út á Lífið í lundi með sand í skónum

Ef þetta blogg vakti upp löngun hjá einhverjum til að koma í heimsókn...komiði þá! Hér er jafnvel meira í fjör í alvörunni heldur en á blogginu! Ég veit, hljómar ótrúlega en er dagsatt 

Já, þá erum við loksins formlega orðin Svíar, komin með sænskar kennitölur vei vei vei   Merkilegt hvað kennitala er mikilvægt fyrirbæri. Reyndi um daginn að leigja litla ómerkilega dvd mynd. Svona eitt af þessu litla í lífinu sem getur verið skemmtó, nammi og Hollywood myd. En var það hægt? Óhó nei held nú ekki. Gömul beygla að vinna á einu vídjóleigunni í Sjöbo sem sagði ekki einu sinni "leiðinlegt að geta ekki aðstoðað þig", eða "ég vildi að ég gæti gert eitthvað"...nei hún sagði bara "you need person nummer" og virtist bara skemmta sér ágætlega yfir því að geta ekki leigt mér myndina. Sagðist ekki geta vitað hvar ég ætti heima ef hún fengi ekki kennitölu...ég sagði að ég gæti nú bara sagt henni heimilisfangið, en henni fannst það eitthvað fyndið og sagði að það væri ekki nógu gott fyrir sig! Reyndi líka að kaupa mér kort í líkamsræktarstöð, eeeeen það var ekki hægt heldur, þarf hvorki meira né minn en bæði kennitölu og sænskan bankareikning til þess! Fór í dag í bankann í tilefni af því að kennitalan er loksins komin, og þá þarf að fá staðfestingu á skólavist frá skólanum og mæta með vegabréf til að geta stofnað reikning. Þannig að það er alltaf nóg að gera. Planið er þá að fara fyrst í skólann, fá þá til að staðfesta veru mína þar, fara svo í bankann og biðja fallega um að fá að opna reikning og fara svo í ræktia og fá fullgildan aðgang þar  

Hej hej. Jæja, á fimmtudaginn var fyrsti dagurinn sem við höfðum ekkert ákveðið mission fyrir daginn, ekkert sem bráðvantaði að redda, þannig að við fórum bara í smá könnunarleiðangur inn í Lund, fundum hvar ég átti að mæta í skólann á föstudaginn og svona. Komum svo heim og fundum okkur að sjálfsögðu eitthvað uppbyggilegt að gera. Fórum út í garð og leituðum fyrst heillengi að stiga. Fundum að lokum einn slíkan og skelltum honum upp við tré. Óskar hetja klifraði upp stigann og náði í eins og12 stykki epli sem við breyttum svo snarlega í magnaða eplaköku  

Á föstudaginn var fyrsti skóladagurinn minn. Mætti í Kungshuset klukkan 13, ásamt ellefu öðrum nemendum...frekar undarlegt þegar maður er vanur að vera í hóp með svona hundrað nemendum. Fyrst voru bara ég og fjórir strjákar og ég var farin að halda að ég yrði eina stelpan, en svo komu tvær í viðbót. Það er líka alveg nýtt fyrir mér að meirihlutinn séu strákar. Var bara með stelpum í bekk meiripartinn af menntaskóla og svo var náttúrulega yfirgnæfandi meirihluti stelpur í sálfræðinnií H.Í. En þetta var annars bara mjög fínt. Allir voru voða indælir og kennararnir virkuðu mjög fínir. Ég var eina manneskjan sem talar ekki sænsku (annars voru tveir danir en þeir allavega þóttust alveg skilja sænsku) þannig að fyrst var byrjað á að útksýra að þetta færi fram á ensku til að byrja með vegna nemandans frá Íslandi...og svo var bent á mig. Svo komu þrír seint og í hvert einasta skipti þurfti að segja þeim frá því að íslenski nemandinn skildi ekki sænsku þannig að þetta væri á ensku fyrst um sinn...og í hvert skipti sem minnst var á íslenska nemandann litu allir á mig þannig að það voru allir með það á hreinu hvaða auli það var sem mætti og heimtaði að kennt væri á ensku

Á laugardaginn ákváðum við svo að skreppa yfir til Köben og fara í Tivoli í góða veðrinu. Það var náttúrulega frábært, kíktum fyrst aðeins í búðir, fórum svo í tívolí þar sem ég dró Óskar meðal annars í rússíbana og fallturn. Skemmtum okkur mjög vel  Komum svo heim dauðþreytt um klukkan ellefu eftir klukkutíma ferðalag sem innihélt einungis tvær lestar, strætó og bílferð...en ég meina, við vorum náttla í öðru landi  

Á sunnudaginn var svo aftur alveg magnað veður og við skruppum að vatni sem er hér rétt hjá og lágum þar á ströndinni í sólbaði. Fórum um kvöldið niður í kjallara til að taka úr þvottavélinni. Vorum rétt komin niður þegar Óskar sá eitthvað hreyfast á gólfinu, brá solltið og þá sá ég það líka…eitthvað alltof stórt til að vera padda koma á miklum hraða í áttina til mín eftir gólfinu…ég panikaði og tók eins langt stökk upp tröppurnar og mínir íðilfögru löngu leggir leyfa, spólaði mig svo upp restina af stiganum og mitt í öllu þessu paniki náði ég að fatta hvað það var sem fór svona helvíti hratt yfir kjallaragólfið…það var froskur sem kom hoppandi…og svo kom annar! Fyrri froskurinn skoppaði undirstigann sem ég var nýbúin að líða upp áþokkafullan, hinn hoppaði inn í annað herbergi í kjallaranum. Óskar sá svo þriðja froskinn þegar hann var að koma upp eftir að hafa náð í þvottinn án minnar aðstoðar. Þannig að nú hafa þrír froskar bæst í íbúahópinn hér í sveitinni. Greinilega mjög gott að búa með okkur.  

Á þriðjudaginn fór Óskar til Malmö á Tae kwon-do æfingu. Á æfingunni var tekið mjög vel á því...sérstaklega vel tekið á magavöðvunum. Það er skemst frá því að segja að Óskar vaknaði í gær með hrikalega strengi í maganum...hann er enn að reyna að rétta úr sér næsta æfing verður svo á morgun og það er spennandi að sjá hvort að Óskar muni geta farið uppréttur á hana eða ekki. 

Annars er lítið annað nýtt að frétta, ég er búin að hanga mikið í Lundi í vikunni að gera hópverkefni...reyndar aðallega búin að hanga mikið í strætó til og frá Lundi í vikunni...en það er allt í lagi. Held að þetta sé allt það helsta í bili.  />

Strandar kveðjur heim í haustlægðirnar

Jæja gott fólk, hér eru nýju símanúmerin okkar:

Sólveig:+46 - 761156583
Óskar:  +46 - 761156562

Skruppum aftur til Ystad í dag og kláruðum að sækja um personnumer (kennitölu). Mjög mismunandi hvað okkur er sagt að það taki langan tíma að ganga í gegn, allt frá viku og upp í þrjár vikur...vonum það besta
Annars erum við bara mest að brasa eitthvað svona sækja um hitt og þetta og horfa á Freinds inn á milli. Erum ekki búin að koma sjónvarpinu í gagnið ennþá þannig að við getum ekki enn horft á sænskt sjónvarp. Reddum því bara síðar. Hlakka annars bara mikið til að byrja í skólanum og fá smá rútínu í lífið

Já, Þá erum við búin að búa hér í tvo daga...öðrum deginum eyddum við í Köben þannig að hann telst nú eiginlega ekki með.

Skruppum sem sagt yfir í Danaveldi í gær og tæmdum HogM. Góður dagur í alla staði. Hittum mjög indæl sænsk hjón í lestinni á leiðinni til baka sem sögðu okkur reyndar að Sjöbo (næsti bær við okkur) hefði á sér frekar slæmt orðspor fyrir að vilja ekki útlendinga...en svo sagði konan "en þið lítið nú ekki út fyrir að vera útlendingar", þannig að...já ætli þetta reddist þá ekki  

Í dag þeyttumst við út um allan Skán til að reyna að fá kennitölur og finna út strætóáætlanir og svona. Það er nú hægara sagt en gert skal ég segja ykkur. Fórum fyrst til Sjöbo og komumst að því að upplýsinga miðstöðin fyrir útlendinga er bara opin milli 10-12 og svo 13-15. Við komum akkúrat klukkan 12 þannig að við ákváðum að við gætum pottþétt fundið svona aðal strætóstoppistöð bæjarins hjálparlaust á þessum klukkutíma...en við gátum það ekki! Klukkan 13 hittum við ofsalega yndæla konu í upplýsingamiðstöðinni (hún var líka sjálf útlendingur) og hún gaf okkur fullt af gagnlegum upplýsingum. Frá henni fórum við til Ystad til að tala við skattinn og fá kennitölur. Við föttuðum hinsvegar ekki að taka með okkur leigusamninginn til að geta gefið upp fullt heimilisfang hér þannig að við þurfum að fara aftur á morgun.

Afrek dagsins eru sem sagt að við erum hálfnuð með að fá kennitölur, vitum númerið til að hringja í og fá upplýsingar um sænskunámskeið fyrir útlenginga, vitum hvar aðal strætóstoppistöðin er og vitum hvenær strætó gengur inn í Lund. Einnig á ég núna tannbursta og þarf ekki að nota Óskars lengur sem er alltaf mikil framför

Þannig að í dag var bara svona fram og til baka bras milli sænskra stofnana...hlakka til þegar það klárast allt saman!

Svo er hér linkurinn inn á myndirnar frá ferðinni fyrir þá sem ekki hafa séð þær   www.picasaweb.google.com/oskgun

Jæja gott fólk. Ég er hér um borð í Norrænu,Óskar er í sturtu og ég hugsaði með mér “hvernig væri nú að blogga smá?”. Ég get rendar ekki sett þetta á netið strax, en ég ákvað að skrifa samt bara til að gleyma engu og til að geta vippað þessu á netið við fyrsta tækifæri. 

Þegar við fluttum inn á Lokastíg voru framkvæmdir á Skólavörðustíg í fullum gangi, endalus hávaði og læti, einir sex gámar sem fúnkeruðu sem kaffistofa fyrir pólverja kúrðu beint fyrir utan hurðina okkar (oft djókað með það að gámarnir myndu fara um leið og við), ekki leið svo á löngu þar til framkvæmdir hófust einnig við húsið við hliðina á okkur og svo tóku við framkvæmdir á hallgrímskirkju. Það var því nóg um að vera í kringum okkur, framkvæmdalega séð í sumar og nákvæmlega engin bílastæði í boði. Það passaði svo að þremur dögum áður en við fluttum þá var haldin opnunarhátíð á skólavörðustígnum og daginn sem við fluttum...þá voru kaffistofugámarnir teknir ! ...ég á myndir til að sanna þetta. 

Já...komin til Svíþjóðar ! og áfram  heldur ferðasagan. 

Lögðum af stað frá Lokastíg í blíðskapar veðri þriðjudainn 19 ágúst, komum við í vinnunni hjá Jóhanni og kvöddum hann og Möttu. Fórum svo í magnað hádegishlaðborð á Vox, þar sem helst stóð uppúr að hægt var að velja um fimm gerðir af eftirréttum! Lögðum svo af stað til Akureyrar (því að allar góðar ferðir byrja á ferð til Akureyrar) og vorum bara nokkuð ánægð með okkur, bílinn og allt dótið sem var bundið fast ofan á bílinn Komum til Ak í alveg jafn mikilli blíðu og borðuðum kvöldamat með öllum þessum allra náustu úr fjölskyldunni minni. Tókum svo miðvikudaginn rólega, margar kveðjustundir og fleira í þeim dúr hjá mér. Óskar var hinsvegar frekar upptekinn allan daginn við að brasa með pabba. Óska spurði pabba í sakleysi sínu á þriðjudagskvöldinu kvort að þeir gætu ekki reddað í sameiningu þriðju þverslánni uppá toppinn á bílnum og þá væri hægt að dreifa aðeins betur úr dótinu þar til að lækka bílinn. Pabbi hélt það nú. Og hver af þeim sem þekkir pabba heldur að hann hafi bara reddað einhverri spítudruslu til að setja yfir toppinn? ...hélt það, enginn. Það var náttúrulega ráðist í framkvæmdir og farið á blikkverkstæði og látið saga álstangir og búin til grind til að festa á toppinn Grindin kom sér mjög vel og var algjörlega frábær og er algjörlega framkvæmdagleði pabba og Óskars að þakka. Einnig bætti pabbi við plastdúk til að binda yfir allt draslið á toppnum og tryggja það algjörlega að ekkert myndi fjúka af. 

Klukkan 7:30 á fimmtudagsmorgni var svo lagt af stað til Seyðisfjarðar. Ferðin þangað gekk bara mjög vel og leiðinda hljóð sem böggaði okkur meiripartinn af leiðinni norður...átti líklegast uppruna sinn í draslinu á toppnum...var alveg horfið. Við þökkum pabba og toppgrindinni góðu fyrir það. Við komumst alla leið til Seyðisfjarðar og var hleypt alveg vandræðalaust um borð í Norrænu. Pabbi og mamma fylgdu okkur alla leið og rúmlega það. Fóru eins langt út Seyðisfjörð og þau komust til að geta veifað okkur frá síðasta mögulega staðnum. Það var æði að sjá þau veifandi uppá kletti þegar við sigldum framhjá Pabbi gat að sjálfsögðu ekki komið til Seyðisfjarðar án þess að uppræta stórfellda glæpastarfsemi...fánarnir á höfninni voru ekki í réttri röð og íslenski fáninn var í röngum hlutföllum miðað við hina fánana og fánastöngina! Þetta fór gamli að sjálfsögðu með í sýslumann, lögregluna og hafnarstjórann og gerði mönnum grein fyrir fánalögunum. Væntalega hefur hann haldið langar ræður og útdeilt bæklingum með nákvæmum leiðbeiningum og viðbót frá eigin brjósti. Um borð í Norrænu fengum við þessa líka fínu káetu með kojum, sjónvarpi með fjórum sjónvarpsstöðvum (þar af ein sem var norrænustöðin og sýndi skjáauglýsingar eins og hvað er kokteill vikunnar), buxnapressu og hárþurrku! Fjandans lúxus á manni! Siglingin var í alla staði mjög góð. Hoppuðum aðeins í land í Færeyjum, fengum okkur kakó á kaffi natur og hlógum mikið að Reyða krossinum. Fleira skemmtilegt sem við gerðum um borð var að fara í bíó á Narniu mynd númer 2 og versla í fríhöfninni þar sem Ítalir og Frakkar slógust um 66°norður peysur. Siglingin hélt svo áfram til Hanstholm en þangað komum við klukkan 18 að staðartíma í gær. Fínasta veður þegar við komum í land, sól og blíða. Fundum okkur mjög fljótlega tjaldstæði, en þá kom í ljós að öll tjaldstæði á Íslandi eru mjög mikið 2. flokks! 

Tjaldstæðið var rosalega slétt og fínt (enda í danmörku), frekar þétt setið en samt alveg nóg pláss fyrir okkur. Þegar við borguðum fyrir nóttina var okkur tilkynnt að við ættum svo endilega að mæta í bjór og partý en það myndi standa yfir til 10. Og þetta var almennilegt partý! 15 manna harmonikkuhljómsveit, einn spilaði á fiðlu, trommarinn söng og einn spilaði á sög! Meðalaldurinn um 70 ára og allir í rosalegum gír að dansa Við stoppuðum ekki lengi í partýinu samt og fórum fljótlega að sofa. Áður en við sofnuðum fékk ég samt mitt fyrsta melt down og fór að grenja þegar ég fattaði að ég var í Danmörku á leiðinni til Svíþjóðar og með engan miða heim! ...ónei en nýjar upplýsingar! hahaha en bæði Agnes og Sandra voru búnar að spá þessu, sést hverjir þekkja mann Óskar var samt mjög duglegur að hugga mig Jæja, svo vöknuðum við bara fyrir allar aldir í morgun, fórum í búðina á tjalstæðinu þar sem við fengum nýbakað bakkelsi uppúr klukkan 7 (eins og ég segi, almennilegt tjaldstæði!). Við lögðum svo fljótlega af stað og stefndum á að koma við í Köben, skepnan (bílinn) alveg að meika lífið...or so we thought...damm damm!!!  Við keyrðum og keyrðum, og svo fór nú losins að hiksta aðeins í skepnunni. Þannig að við ákváðum að taka smá hádegis matar og pissustopp. Keyrðum aftur af stað og allt í fína lagi með skepnuna...þangað til eftir svona klukkutíma þegar aftur fór að hiksta...aftur tekið stopp. Keyrt af stað og allt í lagi...þangað til eftir svona hálftíma! Og svona gekk þetta þangað til við komum hingað í húsið í Sverige. Einu sinni vorum við mjög desperat að finna stað til að soppa á að við enduðum inní einhverjum skógi og stoppuðum þar á afleggjara uppað túni hjá einhverjum bónda. Við ákváðum að fara bara alla leið í einum spretti í dag til að drífa í að koma dótinu okkar til Svíþjóðar...ef bíllinn hefði bilað þá hefði svosem ekki verið neitt mál að koma okkur á leiðarenda en dótið okkar hefði verið allt annað mál! Við fögnuðum ákaft þegar við komumst yfir brúna til Sverge og það fyrsta sem við gerðum var að fara á McDonalds Fundum svo loksins húsið eftir smá krókaleiðir og útúrdúra. Komumst að því að húsið er alltof stórt fyrir okkur tvö! Fólk bara verður að koma í heimsókn, við getum í alvörunni týnt hvort öðru hér...og ef einhver kemur í heimsókn þá erum við ekki alveg eins fáliðuð á móti öllum pöddunum...við erum bara tvö og þær eru solltið margar sko Óskar var samt algjör hetja áðan og spreyjaði fullt af einhverju pöddudrepandi efni niður í rifuna við útidyrahurðina...þar er fjöldagröf núna...líklega eru eftirlifandi pöddur farnar að ræða sína á milli um þjóðarmorð og stríðsglæpi, þannig að við þurfum liðsauka ef við eigum að lifa af!   

Já...svo erum við bara komin hingar í húsið okkar, leeeeeengst útí sveit í Svíþjóð. Ég fékk melt down númer tvö þegar við komum hingað og fattaði hvað ég saknaði allra mikið! Óskar var líka mjög duglegur huggari þá En húsið er annars mjög fínt, mjög spes reyndar eins og að á efri hæðinni er hægt að opna hurði og þar fyrir innan er stigi sem virðist bara liggja ekkert en svo er líka þar fyrir innan lítið herbergi og hurð að stiganum uppá háaloftið...en við þorum ekki þangað...allavega ekki ég. Ekkert herbergi er málað eins og það er allt fullt af allskonar dóti, misjafnlega gömlu, út um allt. En þetta er allt saman mjög krúttlegt. Garðurinn er stór og fallegur og svo er bara sveit allt í kring með mjög stórum beljum útá túnum og svona. 

Annað skemmtilegt að frétta af okkur er að í staðinn fyrir að sofa út í fríinu okkar tókum við bæði uppá þeim óvenjulega...ókei ekki svo óvenjulega fyrir mig...vana að sofa alls ekki út heldur byrja að vakna alltaf fyr og fyr á morgnanna! Sem er undarlegt þar sem að tímamismunurinn er okkur í óhað hvað það varðar. Við vöknuðum til dæmis fyrir klukkan 7 í morgun sem er í raun fyrir klukkan 5 á íslenskum tíma...og við erum ekki með vekjaraklukku í neinu formi....nema maður telji með uglur sem væla þangað til þær eru hásar í kringum tjaldstæðið. 

Á morgun er svo planið að skreppa aftur yfir til dk og fara með lest til Köben á smá verslunarleiðangur. Upprunalega planið var náttúrulega að koma við þar en þar sem skepnan fór eitthvað að fá kvef var hætt við það plan. Við sjáum svo til hvernig gengur að versla og hvort við förum í Tivoli á morgun eða seinna í vikunni. 

Held að þetta sé að verða fínt bara...nennir enginn að lesa þetta til enda! Til hamingju samt þeir sem gerðu það Blogga meira mjög fljótlega. 

Kveðjur frá Sverige, Sólveig og Óskar. 

  />

Hver...KAnnast ekki við að ...hafa EKKert pláss í fataskápnum? (lesist með rödd þularins í vörutorgi). Ég get svo svarið að space bags eru að fara að bjarga ferðinni! Var að testa og my oh my do they work ! hló eins og auli þegar ég var að lofttæma með ryksugunni ....og by the way þá keyptum við okkar space bags í rúmfó á 500 kall stykkið en ekki í vörutogi fyrir morð frjár 

Í gær skrifuðum við undir húsaleigusamning í Svíþjóð. Það sem við héldum var eftirfarandi: krúttlegt lítið hús með tveimur stofum, tveimur svefnherbergjum og eplatrjám í garðinum. Raunveruleikinn er eftirfarandi: 240 fermetra hús með tveimur stofum, fjórum svefnherbergjum, eplatrjám, perutrjám og kirsuberjatrjám í garðinum Við vissum ekki alveg hvað við áttum að segja  við fólkið sem er að fara að leigja okkur þegar þetta kom smám saman í ljós. Héldum ró okkar þangað til við vorum komin út í bíl og fengum smá kast þar í sameiningu.